Hermine van Leeuwen – Tijdgrond

We blijven qua poëzie in herfstsferen, want de uitgave ‘Kleine vervoering’ van Hermine van Leeuwen bevat zowel expliciete als impliciete verwijzingen naar misschien wel het mooiste seizoen van het jaar. Heimwee, nostalgie, leegte en vergankelijkheid: het zijn thema’s die in deze bescheidenheid uitademende bundel de revue passeren. Gelukkig ontbreekt ook ‘de tijd’ niet; laat u meenemen door het volgende gedicht:

Tijdgrond

 

Lengte van leven

lijn van leven

levenslijn

ergens begonnen

en alsof het doorgaat zo

 

Maar zonder op schreden terug te keren

wordt er teruggekeerd. Pas als de tijd

is stilgezet, is de cirkel van leven

hoe onvolmaakt rond volmaakt afgerond

 

En weer worden er weer

worden er, worden voetstappen gezet

op harde grond

die opnieuw gebutst, gevlekt, versleten raakt

en daarin tekent zich het leven

 

durend leven

en de tijd

 


Uit: Hermine van Leeuwen – Kleine vervoering (uitgeverij Lemniscaat)

Foto: W. Klijn – Drok

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.